داستان زندگی راننده تاکسی مهربان(قسمت اول)

مردی که بر مرکب عاطفه سوار است

سه شنبه هشتم آبان 1386 شماره 180، همشهری محله

به کوشش محمدعلی عباسی اقدم

دهباشی مرد عجیبی است.به قول یکی از مسافرانش پدیده ناشناخته ای در ایران است.البته سیاست مدار نیست تا زیاد معروف باشد.او به قول خودش یک فرماندار ناشناخته است.بازیگر نیست تا همه بشناسندش، یک کارگر ساده و بی توقع است و شغل سختی دارد.فوتبالیست معروفی نیست تا شهرت و آوازه اش بلند باشد.او فقط یک راننده تاکسی قدیمی است که از 43 سال پیش تاکنون روزانه 14 ساعت پشت فرمان تاکسی می نشیند و فرمانداری می کند.ابراهیم دهباشی زاده راننده مهربانی است که 13 سال از موعد بازنشستگی اش گذشته است اما اکنون در آستانه 65 سالگی با 43 سال سابقه کار همچنان سر حال و قبراق به کار و تلاش خود ادامه میدهد و حالا حالاها هم قصد خانه نشینی و بازنشستگی و استراحت ندارد.به اقرار میلیون ها مسافر که تاکنون بر مرکب عاطفه اش سوار شده اند و لحظاتی را با وی سپری کرده اند او مهربان ترین و خوش اخلاق ترین راننده تاکسی کشور است.این راننده تاکسی دوست داشتنی در 12 سالگی از شهر خامنه به تهران کوچ کرده است و از بیست و یک سالگی با فرمانداری بر دلها حکومت می کند.